09-01-11
Nieuwe blog
Lieve vrienden,
mijn nieuwe blog kun je vanaf vandaag volgen via http://krabbelaar.skyblogs.be
Geef deze schrijver nog even de tijd om wat aan te vullen met (hopelijk) enkele boeiende posts.
Verder hoop ik deze blog nog even in leven te houden.
Graag tot ginds?
liefs,
Krabbelaar
17:23
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| 
Facebook
|
28-08-09
Voor bekeken, voor even
Vrienden,
We gaan er niet treurig om doen, het was mooi. Ruim twee jaar lang heb ik deze blog met passie bijgehouden en het beste van mezelf gegeven. Nu is het tijd voor iets anders, wat niet wil zeggen dat er geen vervolg zou komen. Dàt vervolg zal ik ten gepaste tijde ook aankondigen, o.a. via deze blog. Bedankt aan de trouwe lezers, zeker ook voor jullie lieve en attente reacties en hopelijk tot binnenkort voor het vervolg van deze, vind ik zelf, geslaagde blog die destijds zelfs ooit “in de kijker” stond. Iets waar ik toch een beetje fier op blijf!
Tot gauw!
Thomas
PS Krabbels blijft online, zolang het kan...
23:02
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (2)
| Email dit
| Facebook
|
09-06-09
De Waterman - Zodiac (3)
Denken is mij een spitse bevinding,
rapen aan wenken, blinken in
waar de gedachte begint.
Bedacht is waar de passie met
rede te strikken. Geef mij een naam,
gemeenschappelijk bloed.
Bedacht is het leven, de liefde,
alles wat kleeft aan lichaam en ziel.
Weten dat beide ademen, delen.
maar meer dan begrijpen
kan ik niet doen.
Ik wacht en
bedenk hoe het leven te voelen,
zie kronkels richting
inzicht aan zee.
Zie ze het grenzeloze land omploegen,
maar kan niet huilen wat ze bedoelen,
dus richt ik me steeds
met de gedachte mee.
20:39
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (1)
| Email dit
| Facebook
|
26-05-09
De Steenbok - Zodiac (2)
Voor mij het land, de berg en rotsen,
alles ineen met ineens ook
alles wat is en
niks daarbuiten:
alles is werkelijk hier.
zucht..
Mijn blik klimt in overzicht
op het dak van wat mijn
land, berg, de rotsen
tot stilte heeft verteerd.
zucht…
Ik alleen
besla ze met koppen
op spijkers, smeed er
een vorm in, doe het
op ritme van tijd,
zucht…
..en de top die stilaan mij bereikt.
18:02
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (2)
| Email dit
| Facebook
|
20-05-09
De weegschaal - Zodiac (1)
Ik bemin
Het middelpunt oogt circkel,
maar het evenwicht waait
moeilijk in balans,
zie hoe ik dans op
het tere touw van twijfel.
Denk, bedenk me steeds,
met alles daarbinnen, verzoen
en bezaai het landschap
waar mensen uit soorten bestaan.
Proef van het water,
meng er wijn tussenin,
maar voorzichtig.
Het land moet drijven blijven,
het leven mee buigen,
niet zinken,
niet knakken.
18:00
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (2)
| Email dit
| Facebook
|
26-04-09
Wat ik mij als beeld
Wat ik mij als beeld wel ‘ns afvroeg:
hoelang mij nog gegund wordt lucht
tussen bomen geplukt
of licht in vogelsvlucht,
wijl ik beters te doen,
mij een andere pose had inge-
beeld.
Dat hij die mij houwde eens langs,
zo verder overleg mogelijk kan en
bovendien
ik in nood mijn vuist
aan hem ontvouwde.
14:49
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (2)
| Email dit
| Facebook
|
19-04-09
Geboomde Bogen
Daarginds geland was
ik in de neer gelaten, loog
ik met sprekende ogen geboomde bogen.
Geboomde bogen
die mijn gematte hangen
niet te leken mogen.
Mochten mij niet te lui,
niet te wolk, niet te opgetogen
19:56
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (2)
| Email dit
| Facebook
|
08-02-09
Dat er een story
Dat er een story,
een spannend met hout
en vasthouden aan.
Een kijk:
de wolken, ze wiegen.
Het pasgeboren juk
met vleugels
dreigt in stukken
Laat ons bidden dus
en ook bukken
15:04
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (2)
| Email dit
| Facebook
|
15-01-09
Ik schrijf me uit
Ik schrijf me uit
de winter en zwijg
de stoepen met stappen
schoon.
Daarop staan mijn liefde
en wij te kijken naar het
voor ons liggende, lome betoon
Laten wij schrijven zeg ik haar
langzaam. Van wonderen of
gewoon van dagen die passen
op hun tellen.
Maar ook
fluistert een aarzelend hart
van de woorden
die het beetje licht donkerdrijven.
En dat laatste spijt me soms
leg ik haar uit met veel vijven
23:32
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (1)
| Email dit
| Facebook
|
26-11-08
Die zich verscholen - gedicht voor de Advent
God verschuilt zich in
de stallen van het uitgeklede leven.
Daar zijn twee
mussen op schuil voor misgedwaalde
luchtwegen, voor teneer geslagen
zonneschade, wegend op een
eeuwige stok.
Daar praten verre vrouwen van
later als het kan. Die schuiven
zoute kranten bovenmatig,
maken een schoot, plooien
hun lichaam tot een boot,
laten hoeken als kanten.
Daar zijn geen kinderen,
geen hoop maar laatste
noten op de zangheul van
wazige mannen,
die schreeuwen op bootjes en
jagen naar mussen
in hoeken als kanten,
waar God die zal komen
verscholen ligt met
gespreid wassend water,
met plaats aan weerskanten.
00:23
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (2)
| Email dit
| Facebook
|
18-11-08
Zorgzame dag
Met in jou de zwakke zomer
graaft een ziel zich
uit het vallende blad,
laat de koude nu maar komen,
de letters op het witte ware, toeren
op het zonmakke pad
Met je hand in haar
besluitloze andere kies
je kleuren
voor een wakker huis en
schoenen om er rond
te hangen en
hout dat gesprokkeld
wordt en gelach, ja
veel gerimpel rond je neus
en wangen.
20:09
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (3)
| Email dit
| Facebook
|
06-10-08
Het blinde bewaken
Ik denk: slaap rust zonder
mij de nacht wel uit,
laat mij doorheen alles,
het blinde bewaken, maakt
sterren waarop te blikken kan,
laat mij daarop vallen dan,
en als ik openspat bij
zoveel “aaahhh’s en oooohhh’s”
en dus nooit de slaap ‘ns vat,
ja mijn god,
wat zeg ik dan.
00:30
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (1)
| Email dit
| Facebook
|
01-09-08
Cirkels
Ik kom tot u
zo weinig nader,
alsof ik verwijder
en cirkels slaak
Is het angst of
voel ik me kleiner,
is er complot
of is er noodzaak.
Is er een vinger
als licht aan de
einder waarmee
ik contouren
van het middelpunt
raak.
22:34
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (2)
| Email dit
| Facebook
|
25-08-08
Happy Family
We zouden moeten weten
wat er achter muren,
hoeveel slaan van
taal levende lijken
maakt, waar geen
maanlicht, eerste kwartier,
nog binnen tracht
te kieren, dat alles er,
geest en lichaam,
dicht van liefde zit.
We zouden moeten weten
hoeveel moorden
bij schoon weer
op zorgen rijmen,
zogenoemde
23:22
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Facebook
|
20-08-08
België
Wanneer mij de sneeuw verlaat,
mij het wit van
het bleke lichaam slaat,
de muts op stok en
het zicht bedaart,
laat dan maar
een lente binnen met
kleuren in top,
de stoelen te buiten en
als het moet
met druppels die stuiten.
Wanneer mij de regen verlaat,
mij het vocht van
het bleke lichaam slaat,
laat dan maar
de vogels fluiten.
23:57
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Facebook
|
15-08-08
Zoek
Die horen wil,
die wil voelen,
die mij op blote,
die mij bloemen.
Die weet waar,
die weet van beginnen,
die geen punt versaagt,
van geen ophouden waagt,
die de ogen opent,
mij tegemoet wil winnen.
Die raakt wat mij zwaar
belaagt, de blik laat dooien,
mij doen keren
kan, mij vliegen
doet leren, in
de lucht wil gooien en
zal lachen dan.
20:13
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (1)
| Email dit
| Facebook
|
Moodswing
DIV
20:08
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Facebook
|
14-08-08
Send in the clowns
Het lied is
voor hem die ik fratsen verzin,
die zomaar niks met de lach leent,
weegt, beweegt en daarom tranen laaft,
zich herbergt in de verzamelde
talen van het zwijgen.
Laat hem binnen en
doe het alsof,
doe dan de deuren dicht met bravoure.
Alsof wij hier al wonen en
hier zonder ons bestaan,
alsof we volbracht
in de pijnen van het midden staan.
"Send in the Clowns" is a song by Stephen Sondheim, from the 1973 musical A Little Night Music. It is a ballad from Act II in which the character Desirée reflects on the ironies and disappointments of her life. Among other things, she regrets having turned down a marriage offer 20 years earlier. Meeting him after so many years, she finds that he is now in an unconsummated marriage. She proposes to marry him, to rescue him from this situation, but he declines. Reacting to his rejection of her, she sings the song.
01:14
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (3)
| Email dit
| Facebook
|
05-07-08
De zomer in...
Tijd om eventjes de pen neer te leggen. Na meer dan 100 gedichten behoort dit werkjaar tot het voorbije. Welverdiende rust dus. Vanaf september (of mss. al vanaf eind augustus) hoop ik de lezers opnieuw te plezieren met nieuwige schrijfsels. Tot die tijd groet ik u, met hopelijk heel wat fantastische zomerdagen in het verschiet. Gegroet en dank om te blijven terugkomen, altijd maar weer en weer en weer.....!
DIV
14:34
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (1)
| Email dit
| Facebook
|
02-07-08
Kattig
Ik spring en
ik tuimel ik vang
en ik val ik zing
en ik groei in
mijn vlucht en
ik zal dus ik speel
en ik raap en
was mezelf in
slaap in goede tijden.
Ik amuseer me kostelijk,
maar dit geheel terzijde
23:46
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Facebook
|
23-06-08
In jezelf zit een vuist
In jezelf zit
een gebalde vuist
koffie met je
te drinken.
Van bij het krieken
drukt ze je
hele lichaam in
gesprek met
de nooit tevreden
moeder.
In die vuist verschuilt
zich het kind
dat je nooit zou worden,
waar je crescendo
op wachten blijft.
Fijngedrukt kleedt
je ware zelf zich
uit het vlees van
de leugen, ontsluit
deze raak, slaakt
een zucht en geeft
zich als handdruk
aan het leven.
Hier ben ik zeg je,
aan mij de beweging.
22:20
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Facebook
|
19-06-08
Een mens van betekenis
Je moet er iets mee doen
met je taal en ook
met je lichaam.
Ze herademt op
het ritme van
mijn duik op haar buik
waar ik uitgespannen
slang word.
Het geluk zit
in jezelf zeg ik en
pluis uit haar
navel een stofje
glans daarvan.
Je moet er iets mee doen
met je taal en ook
met je lichaam.
Mij redden meent ze
maar ik
- stom -
lees lam en hardop
de tekens uit haar naam:
de namen die betekenen.
20:05
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Facebook
|
17-06-08
Ach Maria blijf wat u was
Ach Maria blijf wat u was,
met straal en ster mijn
meest nabije, rake gloed
om al het blije, gul
van hart, streng als ’t moet.
Bij stromen treurnis
huil ik om zegen,
zoek hoogte bij
mijn dolende wegen,
zie mijn woede,
plaag mijn angst
Blaas daarom de geest te boven,
draag mijn groei vanaf het
laagste beneden en
blijf bestaan naast waar ik
het meeste om vrees.
18:29
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Facebook
|
15-06-08
Brief om een zakdoek
Jouwloze mij,
lieg niet tegen je
veeltreurige zelf,
wees dichter bij
de klop op een deur
die davert, kiert , opengaat,
waar gouden land
het beloofde op je loslaat
Hou niet van reizen
op je doodzame vlucht,
niet van muizenissen
die het eeuwige verstomt en
vergeten te wachten tot
het er eindelijk van komt:
de tijdloze moeder
van milde vertroosting.
17:32
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (3)
| Email dit
| Facebook
|
09-06-08
In wie is het kind
Zomaar uit de wind
doet moe ze vliegen
op het elan van
bonte zwaartekracht.
In wie is het kind
dat jonglerend blaadjes
op de hemel volbracht,
grond beroofde van humus,
de droom deed herleven
waar het vallen verblindt.
In wie is het kind
dat hier als herboren
de goden toelacht
23:31
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Facebook
|
05-06-08
Waar de hongerige wegkwijnt
Waag je glitter te kijk: hak,
teen, heup je frisse lijk langs
stijfwilde arendsblikken, laat
je hele wandel klikken:
struikel………wijd en
ga met dragelijke eeuwigheid
de richting binnen waar
de hongerige wegkwijnt aan
de zin van alle dingen.
23:37
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Facebook
|
03-06-08
En uit het licht de zee
En uit het licht de zee
en naar de zee de mens
die er als de som van
alle dingen heen kijkt, vloeiend
naast gedane zaken
neerstrijkt, die niet keren
maar bewaren doet
wat zout in haar handen,
wat zout op zijn blote lijf,
wil suggereren: spijt op
een blauw blaadje,
over hem, van haar en
dat je nooit meer
springen zou, nooit
meer zomaar.
19:02
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Facebook
|
28-05-08
Maar spreek
Maar spreek en
ik kome tot jou, val
met lijf en leden jouw
hele liefde binnen,
lees een boek om
te beginnen over
straten zonder jouw
naam, het zijn eenzame
putten waaraan te sterven
valt, te vergeten hoe
nabij beminnen eigenlijk
moet en hoezeer veraf
mij van jou sterven doet
23:19
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (2)
| Email dit
| Facebook
|
25-05-08
Als pluisjes
Als pluisjes op haar handen, die
- plons - uit de plooien van palmen
spatten, die landen waar heupen
cirkels vieren,
wijl alle dingen draaierig
in haar richting plezieren
00:42
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (4)
| Email dit
| Facebook
|
21-05-08
Hun wil geschiede
Hun wil geschiede als
met een toverstaf wat
ze hebben mee de wind
wil zeggen. Ze snoeien
fier verdwaalde wegen
van zich af, ontruimen
het bed bij overtollig gewoel,
liggen te vree,
kijken hun ogen samen
op het hemelblad, zien
dat wat er bovendrijft
zon is en zacht,
ze blazen uit de nacht.
23:29
Gepost door Krabbelaar
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| Facebook
|